Home Philanews 03-2019

Wie aan het werk van beeldend kunstenaar Rinus Van de Velde denkt, ziet meteen de monumentale werken in houtskool voor zich waar hij voor bekend staat. Hoe breng je dit over op een postzegel? bpost daagde hem uit. Nieuw hoofdstuk in een fictieve autobiografie Gelimiteerde postzegeluitgifte 15 RINUS VAN DE VELDE Deze uitgifte met een toonaan- gevende Belgische kunstenaar sluit mooi aan bij eerdere uit- giften van de hand van actuele kunstenaars als Luc Tuymans, Jef Geys en Michaël Borremans. Dit jaar vroeg bpost aan Rinus Van de Velde om een eigen postzegel te ontwerpen. “Ik was meteen heel enthousiast, want een postzegel is toch iets heel speciaal. Ik vind het een eer dat ik het mocht doen, ook bijvoorbeeld als nalatenschap aan mijn kinderen.” Statig zelfportret Voor de uitwerking kreeg Rinus Van de Velde carte blanche van bpost. “Dat is voor mij heel belangrijk, want ik werk nooit in opdracht.” Lang hoefde hij niet na te denken over wat er op de postzegel moest komen. Eén dag, om precies te zijn. Het werd een zelfportret, dat past in een reeks van zelfportretten. “Het zijn altijd zelfportretten van het moment zelf. Op die manier creëer ik een soort familiealbum dat meegroeit met mijn leeftijd. Mijn eerste maakte ik zo’n tien jaar geleden. Het zorgt ervoor dat mijn hele oeuvre op te vatten is als een fictieve autobiografie. Het was dus logisch dat ik ook hier voor een zelfportret koos. Het werd een portret in profiel omdat ik dat een statige en typische pose voor een postzegel vind. Als ik aan een postzegel denk, dan denk ik aan de staatsieportretten van Koning Boudewijn. Dat sprak me aan. Een postzegel heeft ook het ideale formaat voor een portret. Normaal gezien zijn mijn werken heel groot en toon ik volledige taferelen. Maar zoiets zou ik nooit kunnen overbrengen in het klein.” Elk element is kunst Het zelfportret, geschilderd op een formaat van 2m op 1m60, kwam tot stand na een uitgebreide voorbereiding. Rinus: “Ik film mezelf met een ronddraaiende camera en daar neem ik een still van, een soort foto. Die foto vormt de basis van het werk. Ik testte vooraf het formaat uit om te zien of mijn idee zou werken. We hadden ooit al eens MyStamps gemaakt voor mijn galerie dus ik wist wel al hoe ik het moest aanpakken. Deze uitgifte is mooier omdat het een groter formaat is en ik er ook zelf de verplichte elementen als ‘België – Belgique’ aan mocht toevoegen. Handgeschreven, zoals ik altijd doe. Dat betekent dus dat de hele postzegel één groot kunstwerk is geworden.” Zoek de retouche De extra tekstelementen pasten heel snel. “Opmerkelijk is dat mijn naam nu op de voorkant staat, terwijl ik normaal gezien altijd aan de achterkant signeer. Dit is dus het eerste werk waar mijn naam zichtbaar op staat (lacht).” De aandachtige filate- list zal ter hoogte van de naam nog iets opmerken. “Ik heb slechts één retouche moeten doen op het hele werk. Ik had namelijk eerst gesigneerd met Rinus Van de Velde 2018. Tot bpost er mij attent op maakte dat de uitgifte in 2019 verscheen. Ik heb van de 8 dus een 9 moeten maken.” Na de foto begint het echte werk. “Met houtskool op een geprepareerd doek met een plaasterlaag. Die plaasterlaag laat toe dat ik de houtskool kan vegen, wat de tekening de uitstraling van een schil- derij geeft. Het duurt zo’n twee dagen om het doek te prepareren, en nog eens een tweetal dagen voor de tekening zelf. Het moet vooruit gaan bij mij, want ik wil er een gevoel van energie in steken. De tekeningen die ik maak kan ik niet retoucheren. Het moet in één keer goed zijn.” De cover van het Collectie­ boekje combineert zijn zelfportret met een portret van Pieter Bruegel de Oude, dat te zien is in de uitgifte ‘Meester- lijke schilders’. “Zo’n monument in de kunstgeschiedenis, dat is een eer om naast te staan”, aldus Rinus, die zelf ook erg geïnspireerd is door de Belgische kunstgeschiedenis. “Van Bruegel tot de hedendaagse kunstenaars, België heeft een rijke traditie en geschiedenis met ongelooflijke kunstenaars. James Ensor vind ik een van de grootste kunstenaars die ooit geleefd heeft, en dan is er nog Marcel Broodthaers, René Magritte, Guillaume Bijl, Thierry Decordier.” De reeks uitgiften met Belgische hedendaagse kunstenaars oogt exclusief mannelijk, welke vrouwelijke kunstenaar mag hem opvolgen? “Kati Heck, een ongelooflijke kunstenares”, klinkt het beslist. 12